Derya Alabora: 'Gençlik dönemimde İstanbul başkaydı'

İstanbul’da doğan ve gençliğini bu şehirde geçiren Derya Alabora, mahalle kültürüyle büyüdüğü için bu kültürü çok seviyor. Oyuncu olmasının getirdiği merak ve enerjiyle İstanbul’un yaşayan noktalarından beslenen Alabora, küçük mekanlarda vakit geçirmekten çok hoşlanıyor ve dostlarına ait yerleri tercih ediyor. İşte oyuncunun gözünden İstanbul...

SİTE KÜLTÜRÜNÜ SEVMEM

Ben galiba eski İstanbul’u seviyorum, pek çok insan gibi. Çok muhteşem bir şehir. Dünyada İstanbul gibi çok az şehir var. Galata, Boğaz, Beyoğlu’nun arka sokaklarında hâlâ bozulmadan kalan yerler, Anadolu ve Rumelihisarı tarafları, Kapalıçarşı...

İstanbul’da doğdum, ama çocukluğum ortaokula kadar Ankara’da geçti. Ortaokuldan sonra İstanbul’a taşındık.

Lise yıllarımı 80 döneminde yaşadım. Sokağa çıkma yasaklarını hatırlıyorum ama yine de biz bir şekilde çıkardık.

Mahallede büyüdüm ben, Bahçelievler’de oturuyorduk. Mahalle kültürü kalmadı artık. Heyecanlı ve henüz bilinçli olmadığımız zamanlardı. Tabii bir genç olarak İstanbul başka bir şeydi. Eğlence hayatı, gezmeler. O dönemi keyifli geçirdiğimi düşünüyorum.

Konservatuvardayken Ülkü (Duru) ile haftada birkaç kez sahaflara gider kitap alırdık. Kitaba dokunmak hoşumuza giderdi. Ama oğluma bakıyorum, o bir şey öğrenecekse internet üzerinden öğreniyor. Kitapla ilişkinin yok olması beni üzüyor.

İstanbul’da en çok trafik ve ulaşım sorunu beni rahatsız ediyor. Gençliğimizde evde toplanmak, partiler yapmak vardı. Şimdi ise dışarıda geçmeye başladı hayat.

Yeniköy hâlâ mahalle kültürünün olduğu bir yer. Artık site kültürü var, özellikle çocuğu olan aileler sitede yaşamayı tercih ediyor. Site mantığından nefret ettiğimi söyleyebilirim. Beni eski yapıların korunmaması da çok üzüyor.

Şehri yaşamayı seviyorum ama evim sessiz sakin bir yerde olsun isterim her zaman.

SUYUN ENERJİSİ BAŞKA

Boş günlerimde, Bebek’te birkaç arkadaşım var, onlarla Boğaz’da yürüyüş yaparız bazen.

Arkadaşlarım Güllü Aybar ve Aslı Altan ile Kandilli’de Suna Balıkçısı’na gitmeyi çok severiz.

Hâlâ kitapçı dolaşmayı severim. Beyoğlu’ndaki Robinson Kitabevi en sevdiğim kitapçıdır.

Motorla Boğaz’da dolaşmayı seviyorum. Suyun enerjisi çok başka bir şey... Sinemaya gitmeyi çok seviyorum, her ne kadar Emek ve Alkazar gibi sinemaların başına gelenler korkunç olsa da... Alışveriş merkezi de olsun ama eskileri yıkarak değil.

Ece’ye gitmeyi çok seviyorum. Samatya taraflarında çok güzel meyhaneler var. Asmalımescit’te Yakup eskiden küçük ve özel bir dükkandı, şimdi mekan olarak sevmesem de gidiyorum. Refik de o bölgedeki özel yerlerden biri. Benim için özel yerlerden biri Rejans’tı ama kapandı.

İYİ BİR YEMEK İÇİN HER YERE GİDEBİLİRİM

Kötü bir yemek yediğimde mutsuz olanlardanım. O yüzden iyi yemek için kilometrelerce uzağa bile gidebilirim. Kültürlere göre farklı yemekler var İstanbul’da. Ermeni mezeleri, Rum meyhaneleri, Osmanlı mutfağı...

Eğlenmek içinse Babylon, Beyoğlu Hayal Kahvesi’ni tercih ediyorum. Hayal Kahvesi Bistro da fena olmadı. Eskiden Kemancı vardı mesela. Benim zamanımda bir de Hydromel vardı, hâlâ var ama o zaman çok güzeldi.