EN BÜYÜK PİŞMANLIĞIM

Eve gidince yalnızım

Bugün, bu noktaya gelmek için ne sevdiklerime, ne aileme, ne de kendime yeteri kadar vakit ayırdım. En ihtişamlı, en görkemli şeyleri yaşıyorum. Bir konser için aylar öncesinden çalışmalara başlıyorum. Her şeyimle ben ilgileniyorum. Büyük bir koşuşturma ve heyecan yaşıyorum. Konserime çıkıyorum, sevenlerimle buluşuyorum. Her şey süper... Ama konser bitip de evime geldiğim zaman yalnızım...

Çok uzun zamandır erkek yok

İşte bu yalnızlık çok zor. Ali Bey'le (Bars) sanat camiasından, işten, yoğun tempodan uzak bir evliliğim vardı. Bu evlilik süresince hamile kaldım. Ama o bebeği aldırdım. Şimdi dönüp baktığımda 'keşke aldırmasaydım' diyorum. Şu an hayatımda kimse yok. Olsa, bilirsiniz, görürsünüz zaten. Bunu asla saklamam. Çok uzun zamandır bir erkeğin eli, elime, tenime dokunmuyor. Bunun böyle olmasını biraz da ben istiyorum. Zaman ne gösterir bilmiyorum ama sanırım
yalnızlığıma da alıştım...