Rahşan Gülşan Fazıl Say'ın pet şişeli kavgasını yorumladı

Hakkında çok sert yazılar yazdığım oldu. Arabeskle ilgili fikirlerini kıyasıya eleştirdiğim zamanlardı onlar. Ama kişiliğiyle derdim yok. Hatta itiraf etmem gerekirse ben seviyorum onun bu defolarını. Fazıl Say ve yarattığı son olaydan bahsediyorum.

Aman efendim işte birileri masasına oturmuş da sonra babasından söz etmiş, kadın da Heinrich Böll Stiftung Derneği’nin Türkiye Temsilcisi’ymiş (Hiç sormayın neler çektim derneğin adını yazarken), sonra vay efendim Fazıl sinirlenmiş. Nah bu büyüklükte bir viski bardağını sen al... Açıkçası hiç de öyle sarsılmadım ben bu hikâyeden. Hatta itiraf ediyorum içten içe hoşuma gitti.
Fazıl Say’ın tüm o dâhi çocuk, mükemmel müzik insanı, klasik müzik gurusu görsel malzemesi ve steril havasının altından bizim gibi öfkelenebilen ve öfkelenince hata yapan bir maço görmek hoşuma gitti. Burada biz bize konuşuyoruz, hanım kızlarımızın çoğu hafiften maço sever. Tabii ki bir kadına şiddet gösterisi tatsız. Ama bu meseleyi tartışırken İsmet Berkan gibi "Önemli olan, dünya çapındaki bir insanın neden ve nasıl kendisini böyle kavgaların, mahalle dedikodularının, seviyesizliklerin içinde kolayca bulabildiği..." dememizin çok yanlış olduğunu düşünüyorum.
Ben Fazıl’ın fikirlerini tartışabilirim, hatta ona çemkirebilirim bile Twitter’dan. Ama kim olduğunu saklamasına bu halini tercih ederim.

İçimden ona sarılıp sakinleştirmek geliyor (aman yanlış anlaşılmasın, bu sözüm kardeşçe). Hatta Tarkan’ın "Tut Kolumdan Çek Götür Beni" şarkısını söyleyesim geliyor. Ama yapmıyorum. Hem Tarkan’dan hoşlanmıyordur. Hem de... Neyse uzatmayayım... Allah sahibine bağışlasın deyip konuyu kapatalım...


Rahşan Gülşan