Tiyatrocu Uğur Uludağ'dan ses getirecek açıklamalar

GEORGE LUCAS KOMPLEKSİ!

Serinin ilkini yazarken; devamının da sahneleneceğini hiç düşündünüz mü?
Hayır! O dönem bir oyun yazıp kadın-erkek ilişkilerini farklı bir bakış açısıyla anlatmak istiyordum. Bunu da; bu dünyanın dışından bir bakış açısıyla, bizim bilmediğimiz kavramlarla anlattık. İnsanlara ’uzaylı’ gelmesinin sebebi oydu! Yani "Türkiye’nin ilk bilimkurgu oyununu yapayım" gibi bir sapıklığım yoktu. Bu arada araştırmalarım sonucunda; dünyada tema olarak devam niteliği taşıyan oyunların olduğunu ama ’Bilmem ne 2’ diye bir oyunun olmadığını öğrendim! Dünyada ilk olsun diye yapalım dedik.

10 sene sonra ’Başlangıç’ yapmanızı tetikleyen faktör ne oldu?
Bizi takip eden kemik bir kitle var, bizden değişik şeyler bekliyor. Aklıma ’Başlangıç’ yapmak geldi. ’Star Wars’ filmindeki ’Episode 1’ gibi... Bir George Lucas kompleksim yok değil! Araştırmalarım sırasında bu oyunun; dünyanın ilk otobiyografik tiyatro oyunu olduğunu da öğrendik.

KONUŞMADAN OYNAMAK ZOR

Oyunda da rol alıyor, hatta kendinizle de dalga geçiyorsunuz...
Derdim de o zaten! Yıllar evvel oyunumun afişine kendimle dalga geçmek için ’Bir Uğur Uludağ oyunu’ diye yazmıştım. Şimdi bütün tiyatrolar bunu yapıyor. Aslında yazarın; kendini kahraman sanması densizlik ama oyunda kendime iltifatlar etmiyorum. Tersine hakaretler var! Çünkü otobiyografik bir şey yazıyorsan, kendine acımadan, her şeyi ortaya koyman gerekir.

Oyunda bir kelime bile etmiyorsunuz. Bu en kolay performansınız mı?
Hayır! Konuşmadan oynamak çok zormuş. Hele benim gibi dilinin ucuna espri geldiğinde, onu oyuna koymaktan çekinmeyen biri için, hiç kolay olmadı.

YAZARLIK=MİMARLIK, OYUNCULUK=HAMALLIK

Uğur Uludağ "Yazarlık mimarlık gibi; binayı inşa ediyorsun! Yönetmenlik; iç dekorasyon işi... Oyunculuk da evden eve nakliyat; hamallık yani. O nedenle oyunculuğu sevmiyorum. Yazmayı ve yönetmeyi seviyorum" dedi.


EVLENDİKTEN SONRA YAZDIĞIM OYUNLAR SANAT ESERİ OLDU!

Oyuna olan ilgi nasıl?
Tiyatronun duayenlerinden biri, "Bugüne kadar yaptığın ve Türk tiyatrosunda gördüğüm en güzel oyun" dedi. Hatta Amerika’dan, oyunun tekstini bile istediler. "Durun, daha ben oynuyorum" dedim. Demek ki evrensel bir şey yapmışım!


SEVİLMEYEN OYUNUM YOK

Siz de "Bugüne kadarki en güzel oyunum bu" diyor musunuz?
Hayır! Ben çıkıp işimi yapıyorum. İyi yapıyorum ki; sahneye koyuyorum. Türkiye’de, Amerika’da 10 sene oynanmış oyunları sahneliyorlar. Birbirlerine "Jack" veya "Mary" diye hitap ediyorlar. Jack ne ya? Prodüksiyon tiyatrosu yapıyorlar. Biz bunu yapmıyoruz. Benim yaptığım şey; sanat eseri... Gazete ilanı vermeden kapalı gişe oynayan tek ekibiz. 17 senedir kitlelere ulaşmayan oyunum yok.

Yağmur Kaşifoğlu ile evliliğiniz, yazarlık kariyerinizi etkiledi mi?
Yağmur beni çok destekliyor. "Niye aramıyorsun?" diyorum, "Yazı yazıyorsun" diyor. Evlenmeden öncekiler; aşkı arayan bir adamın yazdıklarıydı. Şimdikiler tiyatro eseri!


BU OYUNDA SEYİRCİ 380 KERE GÜLÜYOR

Normalde iki saat süren bir komedi oyununda; 90’la 120 arası gülme reaksiyonu varsa, iyidir. Bu da bir dakikaya tekabül eder. Bizim oyunda bu rakam 380... Ama bizim için iyi değil, çünkü 600 olan oyunumuz var. Yine de 380 rakamı dünya standartlarının çok üstünde...

Yüksel Aytuğ, "Uğur Uludağ ve arkadaşları; ’Devekuşu Kabare’ gibi ekol olmaya ilerliyorlar" diye yazmıştı. Evet, sanırım o ekol olma yolunda ilerliyoruz.

Herkes "Çalışırken çok eğleniyoruz" der! Biz birbirimizi öldürmek istiyoruz. Sırrımız o...

Kurulduğumuzdan beri devlet yardımına başvurmadık, sponsorumuz olmadı. Kendi yağımızla kavruluyoruz, para kazanıyoruz ve tiyatroya yatırıyoruz. Ben patronluk yapmıyorum! Belki de bu tiyatroyu ayakta tutan şey o!