Türkü Turan'dan ses getirecek açıklama

- Üç film çekimi sizi zorlamadı mı?
Bütün işlerim art arda olacak şekilde düzenlendi. ’Celal Tan ve Ailesinin Aşırı Acıklı Hikayesi’ bitti, ertesi gün ’Musallat 2’ye başladık. O bitti, ertesi gün ’Toprağın Çocukları’ başladı. Onun hemen ardından da ’Öyle Bir Geçer Zaman Ki’ dizisine başladım. Hiçbiri birbiriyle çakışmadı. Sadece Musallat’ın izin günlerinde Celal Tan’dan birkaç eksiği çektik. Hepsi gayet güzel ve düzenli gitti.

- Korku filmleriyle aranız nasıl?
Ben tam bir korku filmi fanatiğiyim. Bütün dünya korku sinemasını ve korku edebiyatını takip ediyorum. Korkuyu çok seviyorum, hem izliyorum hem de okuyorum.

- Büyü ve nazara inanır mısınız?
İnsanların birbirlerini iyi ve kötü enerjiyle etkileyebileceklerine inanıyorum. Belki büyü de bunun bir parçasıdır. İnanarak bir şey arzulamak ve bunun için bir şeyler yapmak bence mantıklı. Nazar da zaten direkt olarak kötü enerjidir. Benim batıl inancım yok ama annem bu konuda temkinlidir. Benden gizli çantama mavi boncuk atıyor. Annemin iyi dileğinden dolayı üzerime takacağı her hangi bir şeyin beni koruyacağına inanıyorum. Annemin beni koruduğuna ve benim bir meleğim olduğuna inanıyorum.

IŞIK ASİSTANLIĞI YAPTIM

- Musallat 2’deki rolü ilk okuduğunuzda neler hissettiniz?
Ekstra bir çalışmam olmadı ama ekip olarak da senaryoya başka şeyler kattık. Mesela bir akşamüstü çok güzel bir gün batımı vardı ve senaryoda olmadığı halde orada, saçlarımı yediğim sahneyi çektik. Kamera arkasına da meraklıyım. Işık taşımışlığım ve ışık asistanlığı yapmışlığım var. O yüzden ekipte herkesin her şeyle çalışma imkanı da oldu.

- Farklı yüz hatlarınız var. ’Musallat 2’deki rolün görünüşünüzle de alakalı olarak verildiğini düşünüyor musunuz?
Babam Çanakkaleli, Pomaklık, Çerkezlik var. Çekik gözlerimden dolayı evet değişik bir görünüşüm var. Yönetmenimiz Alper Mestçi’yle ilk yan yana geldiğimizde konu 5 dakika sonra korku filmlerine geldi. O da korku filmleri izliyor ve çok seviyormuş. Böylece sıkı bir dostluk kurduk. Bana ’Sen Japonlara benziyorsun, gel seninle Japon korku filmi çekelim’ dedi. Öyle gülüşmüştük. Alper, tipimden dolayı korku temasına iyi gideceğini düşünmüş. Musallat 2’yi çekerken de bunun ekmeğini çok yedik. ’Şu filmde şu sahne var ya, onun gibi’ dediğinde ben hemen öyle oynuyordum. Herkes bize bakıyordu bunlar ne konuşuyor diye ama biz çekimlerde Alper’le çok iyi anlaşıyorduk. Sinema kültürümüz, geçmişimiz birbirine yakın olunca zorlanmadık.

FANTASTİK BİR SENARYOM VAR

- Oyunculuktan kamera arkasına geçmeyi ciddi olarak düşünüyorsunuz galiba?
Kafamda yönetmen olmak var. Belki de başka biri çeker ben hikaye kısmında yer almış olurum. Yazmak çok hoşuma gitti ve paylaştığım kişiler de beğenince daha çok heveslendim. Yönetmen olmak için gerekli kapasiteye sahip miyim değil miyim bilmiyorum. Hiç öyle bir girişimim olmadı. Fotoğraf çekmeyi çok seviyorum. Belki bir kısa film çekip kendimi deneyebilirim. Sonra bu konunun üstüne eğitim ve teknik olarak kendimi geliştirip yönetmen olmayı istiyorum. Tabii bunlar 5-10 sene sonraki hayallerim. Önce bir oyunculuğu kurtarayım, ’Tamam, güzel oynuyorum’ dedikten sonra olur bunlar.

- Bir senaryo yazdığınızı biliyoruz. Şu anda hangi aşamada?
Aslında daha başlangıç aşamasında sayılırım. Kendimi test etmek için birkaç oyuncu arkadaşıma anlattım ve çok beğendiler. Aralarından bazıları da rollere talip oldu. Musallat 2’nin oyuncu kadrosundaki arkadaşlarla paylaştım. (Gülerek) Şimdilik kesinleşen oyuncularım onlar. Bir gün çekmeye karar verirsem kafamdaki isimler kesin yani.

- Senaryonun hikayesi nedir?
Aslında bir baba-kız hikayesi olacak. Tamamen fantastik ve psikolojik bir hikaye. Bir kızın ölen babasının ölüm sebebini araştırması üzerine, rüyalarıyla paralel giden ve bir kısmı psikologun odasında geçen bir hikaye. Bilinçaltından geçmişi çözmeye çalışan bir kız diyelim.

İNSANLARIN İÇİNE DOKUNMAK GEREKİYOR

- ’Öyle Bir Geçer Zaman Ki’de ailesi tarafından kendisinden yaşça büyük birisiyle evlendirilmek istenen bir karaktere hayat verdiniz. Bunun gerçek hayatta da örneklerine rastlıyoruz. Neler söylemek istersiniz?
Hikayeyi okuduğumda çok hoşuma gitti. Belki de kızını zorla evlendirmek isteyen bir babaya, kızının ne kadar üzüldüğünü gösterdik. Herkes çok kızıyor, ’Türk toplumunda böyle olur mu?’ diye ama o kadar çok var ki aynı örneklerden. Biz bunları dizilerde gösterdiğimizde normalleştirildiğini düşünüyorlar. Aslında yanlış düşünüyorlar. Olayları gösterince bunları yapanlardan belki de bir-iki tanesi vicdan azabı hisseder ve bu anlamda faydalı oluruz. Ben böyle konuların dizilerde işlenmesi ve dikkat çekilmesi gerektiğini düşünüyorum. Herkesin izlediği bir hikayenin içine atıp insanların içine dokunmak gerekiyor. Nihal’in yerinde de gerçekten ben olsam ben de Mete’yle kaçardım.

- Zorla evlendirilen kızlara ne gibi tavsiyeleriniz olabilir?
Hiç çekinmeden polise, Mor Çatı gibi gerçekten faydalı kadın derneklerine başvurmalılar. Bunu kesinlikle yapmalılar. Hiçbir şeye göz yummamalıdırlar.

SEKS DE NORMAL BİR ŞEY

- Dizilerde bunların dışında cinsellikte son zamanlarda çok işleniyor ve tepkiler oluyor. Bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Türkiye’de cinsellik o kadar çok bastırılmış durumda ki, o yüzden biz kendi cinselliğimizden korkuyoruz. Dünyanın hiçbir yerinde böyle bir şey yok. Sadece üçüncü dünya ülkelerinde cinselliğin bastırıldığı yerlerde televizyonlara bu kadar çok karışılıyor. Amerika’da ya da Avrupa’daki dizilere baktığınız zaman seks sahneleri çok normal karşılanıyor, çünkü seks de normal bir şey. Seksi kirli bir şey gibi düşünmektense çocuk yapılan, sevdiğin insanla yapılan bir şey olarak düşünseydik böyle olmazdı. Öpüşme sahnesi yasaklanıyor, bunu yasaklayan insan hayatında hiç öpüşmedi mi? İnsanların cinselliğini bastırırsan, cinselliği okullarda anlatmazsan bu insanlar tecavüzcü, tacizci olurlar. İstiklal Caddesi’nde yürürken kadınlara laf atıp, taciz ederler.

- Dönem dizileri de hep tutulan projeler oluyor. Sebebi sizce ne olabilir?
Sanki geçmişimize özlemimiz var. O kadar yozlaşmış durumdayız ki doğulu muyuz batılı mıyız ona karar veremiyoruz. Aslında ortada olmak ve kültür çeşitliliği güzel bir şey ama bir yandan da yozlaşıyoruz. Biz doğunun da batınında da en kötü taraflarını aldık ve ortada çıplak kaldık. Kültürümüz çok güzel ama en acıtan, en kötü yanlarını devam ettiriyoruz. AB’ye gireceğiz, batılı olacağız diyerek kendimizi parçalıyoruz. İçimizdeki şark batılılığı çok güzel bir şey ve kaybetmememiz gerekiyor. Bunu bir sosyolog olarak söylüyorum, dönem dizilerinde o naiflik, o çocuksuluk, daha kirlenmemiş halimize bir özlem diye düşünüyorum.

- Sizin özlemini duyduğunuz şeyler var mı?
Ben Bodrumlu’yum ve çok küçükken Bodrum daha güzel, daha bakir bir yerdi. Şimdi kalabalık, gürültü felaket bir durumda... Çocukluğumdaki İstiklal Caddesi’ni de çok özlüyorum. O zaman sinemalar da bir başkaydı. Bir Emek Sineması vardı. Emek Sineması benim çocukluğum ve o yüzden yıkılmasına çok karşıyım. Atlas Sineması’nın tek salonlu halini bilirim. İşte biz batılılaşırken bunları kaybediyoruz. Bunu görmek beni üzüyor.

Dizilerde önünüzü göremiyorsunuz

Mimar Sinan Üniversitesi Sosyoloji Bölümü’nden mezun olan Türkü Turan, lisede iki yıl boyunca aldığı atölye eğitiminin ardından 35,5 Oyunculuk Akademisi’nde Vahide Gördüm’ün öğrencisi oldu. Beyazperdede emin adımlarla ilerleyen güzel oyuncu, kendisi için önceliğin her zaman sinema olduğunu söyledi. ’Öncelik dizi diyecek bir oyuncu olacağını sanmıyorum’ diyen Turan, ’Sinemada yapacağınız her şey planlı, programlı. Önünüzü de görebiliyorsunuz. Dizide öyle olmuyor. Bir senaryo geliyor ’karakter bunu yapmaz’ diyorsunuz ama yapıyorsunuz. Sürekli karakteriniz değişiyor. Aslında bu da karakter üzerinde çalışmak, geliştirmek adına güzel bir şey... Ama sinemada önünüzü görebilmek sanırım oyunculuk için daha yararlı’ diyor.


Abdullah Malkoç