Haber olabilmek için, reklam yapıp arpaları nasıl götürürüm hesapları vardır son tahlil de.
Buna sanatçılar da, mankenler de, ne yazık ki, pirim yapmaya çalışan gazeteciler de dahildir.
Yalan haber yazmak, duyduğunu kaleme almak ne kadar doğrudur bilemem.
Ceyda Düvenci olayında, Ece Erken olayında olduğu gibi yapılanlar hiç iç açıcı değildir.
Durduk yerde atıp-tutmak.
Hep doğrumu yazar gazeteciler? Doğru yazmaları gerektir ama artık öyle bir hal almıştır ki medya sektörü vurun abalıya misali her şey ortalara dökülmüştür.
Vefa’dan söz edenleri görüyorum ekranlar da. Gözleri dolu, dolu çıkıp vefa dediklerin de inanın üzülüyorum.
Özellikle sanatçı takımında böyle bir duygu beklemeyin.
Haberi çıkana kadar, zamanını iyi değerlendirene kadar, gündem de kalana kadar vefalı gibi davranırlar, atarlar, tutarlar.
İstedikleri yere geldiklerinde o vefanın nerede olduğunu unutup giderler.
Ne yazık ki bu böyledir.
Ha lütfen sadece sanatçılarla kısıtlamayın bunu.
Eşiniz, dostunuz, akrabanızda girer bu vefasız, vefayı ağızlarından düşürmeyenlerin içine.
Hadi canı oradan! Derim ben.
Gazeteciler dedik. Ece Erken in benzetilme haberi, ardından Ceyda Düvencinin daya yeme olayı.
Adam gibi adam olan Bülent Cankurt’un kaleminden düştü bu haberler.
Böyle bir görüntü varsa teyit edeceksin, kesin öğrendiğin zaman yazacaksın. Ha burada; “Bize neden sormuyorlar” diyen kişilere de katılmıyorum.
Doğruyu söylemiyorlar ki. İşte ondan derleme haberlerle doğru söylenmiyor.
Benim başımdan geçen bir olay vardı.
AKŞAM gazetesi magazin müdürü iken, Antalya’dan bir haber geldi önüme.
Aydan Şener bir milletvekili ile eğlenirken çekilen fotoğraflar. Fotoğraflarda bir şey gördüm.
Aydan tedirgin, Milletvekilinin yanından kaçar gibi duruyor. Hiç üşenmeden Aydan Şener’i aradım ve işin doğrusunu öğrendim. Yoktu öyle bir yakınlaşma. Biz o haberi vermedik, görmedik gazetede. Ertesi günü tüm gazeteler de vardı ve bize biraz laf geldi “neden yok” diye…
Biz doğruyu yapmıştık çünkü. Sonra; Aydan dan açıklama geldi yalan haber diye.
Neyse neden anlatım ki? Anlayan var mı?
Gazetecilerdeki erozyon, sanatçılarda ki aynı sıkıntı sardı etrafımızı gidiyor.
Ne yazık ki sahte gazetecileri bile görür olduk aramızda…
Üzülerek söylüyorum bu mesleğinde içine ettiler. Ucuz adamların yaptıklarını ağzım açık izliyorum.
Ben Ankara kökenli gazeteciyim. Gazeteciliğin dibinden bu mesleğe atladım. Foto muhabirliği yaptım, spor fotoğrafları. Maç kritikleri yazdım. Dibinden geldim dedim ya. Yıllardır önemli bir gazete de GÜNEŞ yazı yazmaktayım. Hiç kimseyi durduk yerde eleştirmedim, kötülemedim. Zaten insan oğlu kötülenmez. Sadece eleştirilir. Oda yaptığı işle alakalı. Kalkıp şahsını içeren ağır sözler ilk önce yazana yakışmaz.
Ha bide kalkıp olmadık haberlerle can yakmak. Bunun özrü nedir yahu?
Dedik ya vefa… Kim bilir ki? Sevgili Petek Dinçöz vefa’dan söz ediyor geçtiğimiz gün kendisi biliyor mu acaba? Bir örnek verdik sadece. Başarılı bir çıkışı var Peteğin. Hak ederek yapıyor bu başarıyı ama vefa derken biraz, herkesin düşünmesi gerekiyor bence… Sadece Petek mi? Kimleri sayarım ki daha… Gülben Ergen vefalı mı, Sibel Can vefalı mı, Ajda Pekkan vefalı mı? Daha kimler, kimler. Sacit Aslan’da iyi bilir, iyi tanır bunları.
Bu gün ekmek verdiğin bir çok ünlü, el verdiğin bir çok ünlü, evinde sabahlara kadar sohbet ettiğin bir çok ünlüden kaç kişi vefalı acaba? Söyle Sacit Aslan.
Hayat böyle olmuş. Ne yazık ki bizler sevgiyi unutmuşuz. Zaten sahneye çıkanlar da sevgi sadece görüntüde vardır biliniz.
İbrahim Tatlıses, şovunda enteresan bir şey söyledi. Zamanın da el verdiği, para verip borçlarını kapadığı birinin, bir sanatçının İbo şova çıkmak için para istemesi İbrahim Tatlıses’i de çileden çıkartmış belli.
İşte bu sanatçı takımında vefa, inanın bir semt adı ve bozasının meşhur oluşuyla anılmaktadır.
Bırakın bu yalanları. Dürüst olun, dürüst davarının.
Bu camia işte burada bitiyor. Ve ne yazık ki bizim camiada artık bu durumda. Bitmek üzere…
Kaçınız artık gazetecinin doğru yazdığına inanıyorsunuz. Birkaç yanlış yazanlar, doğru yazanları da alıp götürüyor.
Biten bir sevgi oluşmasıdır bu? Yazık oluyor, yazık.
