Yıl 2006… Belda Tolgay, borsacı eşi Murat Aysan’ın o dönem spikerlik, şimdi oyunculuk yapan Nur Fettahoğlu’yla ilişki yaşadığını öğreniyor. Uçak ve otel kayıtları, görgü tanıklarıyla ihanet kanıtlanıyor. İki yıl içinde boşanıyorlar. Akabinde, Murat Aysan Nur Fettahoğlu’yla evleniyor. Çiftin bir de çocukları oluyor. Ancak evlilikleri yürümüyor. Hal böyle olunca, Belda Tolgay bir kez daha açıyor ağzını yumuyor gözünü. Aslında çok güzel bir evlilikleri olduğunu, evliliğin Nur Fettahoğlu yüzünden bittiğini söylüyor. Madem ki konuyu ısıtıp ısıtıp sunuyor, ben de temcit pilavını afiyetle yiyor ve affına sığınarak yazıyorum.
Gerçeğe ancak tek yoldan gidilir ama ondan uzaklaştıran binlerce yol vardır. Uzaklaşmamak gerekir. Zira aldatan adam sürmekte olan evliliğinden pek de memnun değildir. Rtinden sıkılmıştır. Hayatının monotonlaşmasından rahatsız olmuştur. İlişkiyi düzeltmek yerine, eşini kendi haline bırakıp yeni arayışlara girmiştir. Yenilik arayışı dışarı yöneltmiş.tir İhanetle aşk bütünleşmişti. Gitmiştir. Geçmiş ola!
Tek bir eşle başlayan ama başka eşlere de olanak tanıyan evrimsel gelişimimizi tamamladık. Tamarin maymunu gibi sadakat simgesi olmadığımız tespit edildi. İnkar edebilecek durumda değiliz. İnkar etmek istiyorsak ’’hazin bir çağda yaşıyoruz’’ diyerek suçu çağa atabiliriz belki. Konumuz bu değil. Adatıyoruz, aldatılıyoruz işte. Buna rağmen, hala afallayabiliyor, muhakemeyle uzaklaştıramadıklarımızdan muztarip olabiliyoruz. ’’Ocağı açık unutmuş olabilir miyim?’’ evhamı gibi mantıkdışı, egnellenemez saplantılarda boğulabiliyoruz. Aldatmanın elbette mazur görülecek tarafı olmaz. Ancak zihnini sürekli aynı konu ve kişilerle meşgul eden biri için beş yıl yeterli bir süre!
Ahu ŞENTÜRK
senturkahu@gmail.com
