Uzun zamandır sorgulamayı bıraktığım hayatımdaki mucize olayları, bundan yirmi gün önce Sacit Aslan’dan gelen telefonla yeniden düşünmeye başladım.
Zaman kavramından uzaklarda yaşamaya başladığımdan olsa gerek Sacit Aslan’ın telefonu saat kaçta açtığını hatırlamıyorum, hangi kanalı izlememi istediğini de… Aklımda kalan tek şey “ Zeki Müren’le ilgili bir şeyler var. Bir bak istersen. “ diyordu. Zeki Müren, dediği an içimde bir şeyler koptu. Ölmeden önce görüşmelerimiz, yaptığım röportajlar geldi aklıma. Unutamadığım iki cümlesi tekrar edilen mesajlar gibi dönüp duruyordu yeniden zihnimde.
Birinci cümlesi “ Günde tam 99 tane hap içiyorum Sunacığım! “ demesi, ikincisiyse “ Sırlarımı öyle bir yere gizledim ki, hem gözünüzün önünde olacak! Hem de onlara kimse ulaşamayacak. “ demesiydi. İstanbul’a dönükten sonra günlerce sırlarını gizlediği yeri öğrenmek için uzun soluklu telefon görüşmeleri yapmaya başlamıştım. Gösterdiğim ilgiden ve sırlarına ulaşma çabamdan memnun, her defasında bulmacayı daha da zorlaştıracak şifreler veriyordu gülümseyerek. Son verdiği şifrede 13 sayısı vardı. 13 rakamını söylediği an sevinmiş, bu sayının hayatımda çok büyük anlamı olduğunu söylemiştim. “ O zaman sırlarım için 13’ü bekle. “ diyerek kapatmıştı telefonu.
Sacit Aslan’ın telefonu kapatmasının ardından tekrar telefona sarıldım. Zeki Müren’in ölüm yıldönümünü sordum. 24. Eylül olduğunu söyledi. Kaç yıl oldu dedim. 13’üncü yılı dedi.
“ Sacit Abi! Zeki Müren’in sırları var. Onları bulmam lazım. “ dedim ve Zeki Müren’le yaşadıklarımı paylaştım. Tereddütsüz siteye tanıtım koyacağı o tarihe kadar da mutlaka sırlarına ulaşabileceğimi söyledi. Donup kalmıştım. Sırlarına ulaşmam için 20 gün vardı önümde… Yıllardır yaptığım araştırma notlarımı kolilerden çıkarıp salonun ortasına dağıttım. Günlerdir yemeden içmeden Zeki Müren’le yaptığım her konuşmanın kayıtlarını gözden geçirerek ipuçlarını aradım. Uykusuzluktan dosyaların üzerinde uyuya kaldığım bir gece Zeki Müren’i gördüm rüyamda. Belli belirsiz deniz kıyısında köpeğiyle yürürken, “ Benim yerim çok uzaklarda dualarla yaşıyorum. “ diyerek denizde kayboldu. Birden sıçrayarak uyandım. Rüyamda söylediği sözü bir yerden hatırlıyordum. Yeniden röportaj notlarımı okumaya başladım. “ Hayatımın her şeyini, gerek başkalarından aldığım bestelerde, gerekse kendi yaptıklarımda yaşadım. “ diyordu röportajların birinde…
İşte o an “ Buldum! “ diye bağırıp, Zeki Müren’in ne kadar yorumladığı eser varsa hepsinin sözlerini mısra mısra kestiğim küçük kartonlara yazdım. Günlerce süren bu uygulamanın ardından, yüzlerce kartonu karıştırmanın arından 13’üncü kartondaki mısradaki sözleri sıraladım defterime… Çıkan sonucu gördüğümde tüylerim diken diken oldu. ZEKİ MÜREN’in KENDİ SÖZLERİNDEN herkesin önünde gizli yaşadığı kocaman yalnızlığı, sırları duruyordu karşımda!..
İŞTE! ZEKİ MÜREN’İN GİZLEDİĞİ KOCAMAN YALNIZLIĞI VE SİTEMLERİ!..
“Gelen vurdu, geçen vurdu. Gözlerim yaşlarla doldu. Benim dünyam böyle durdu…
Benim yerim çok uzaklarda dualarla yaşıyorum. Kimsesizlerin kimsesiziyim kimsesizim, yalnızların yalnızıyım yalnızım…
Korkum kalmadı artık ölümden!
Kederimle yanıp sönse de canım, hayat şarap gibidir keder de var neşe de…
Gözyaşımın her damlası sevgidir, şu hasretlik zor gelse de çekilir. Bir gün olur bu acılar silinir…
Kaderin dilinden iyi anlarım, keder öğütmekle geçti yıllarım, nefes alsam bile ölü gibiyim.
Geceler çok soğuk sessiz ve karanlık.
Yer nerede, gök nerede ben neredeyim.
İsyan etmedim…
Pişman değilim…
Taş bastım kan ağlayan bağrıma, istemem kimse gelmesin yanıma.
Dertliyim dertli…
Bir sabah istiyorum gözyaşlarımı silsin. Bir akşam istiyorum bana sabırlar versin. Bir gece istiyorum sırlarımı o bilsin. Bir peri istiyorum rüyalarıma girsin; bir melek istiyorum yaralarımı sarsın. Tanrıdan diliyorum günahlarımı silsin.
Her şarkı bir an’ı derken, ak düştü saçımıza erken.
Bitmez bu şarkılar bitmez.
Her gün feryat ettim ölmek istedim. Çağırsam da gelmedi ki ecelim. Cehennem dertleri var cennetimde. Ben yaşarken ruhum ölmüş içimde… Dünya malı neye yarar, dostluklarla yaşıyorum.
İsmim Mesut, göbek adım Bahtiyar. Yıllarca hep böyle bildiniz siz. Mesut Bahtiyar’dan şarkılar dinlediniz."
Zeki Müren’in anısına saygıyla!..
